តើ​ភូមិសាស្រ្ដ​ដ៏​អំណោយផល​របស់​កូរ៉េ ជា​មូលហេតុ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេសនេះ​ត្រូវ​បែក​ជា​ពីរ? តើ​ការ​បែក​ជា​ពីរ​នេះ គឺដោយសារ​ប្រទេស​មហាអំណាច ឬយ៉ាងណា? មុន​ស្វែងយល់​ពី​ចំណុច​ទាំងនេះ ជាដំបូង​យើង ត្រូវ​ដឹង​ពី​ភូមិសាស្រ្ដ​នៃ​ប្រទេសនេះ​ជា​មុន​សិន។

កូរ៉េ គឺជាឧបទ្វីបមួយស្ថិតនៅភាគខាងត្បូង​តំបន់ Manchuria ដែលជា​តំបន់​ស្ថិតនៅ​ភាគ​ខាងជើង​ឈាង​​ខាងកើតទ្វីបអាស៊ី ឡោមព័ទ្ធ​ដោយ​សមុទ្រ​លឿង និងសមុទ្រ​ជប៉ុន។ ទឹកដី​កូរ៉េទាំង​មូល មាន​បណ្តោយ​ព្រំដែន​ជាប់​នឹង​ប្រទេស​ចិន​ចម្ងាយ​ជាង ១៤០០គីឡូម៉ែត្រ និងប្រមាណ ៥០គីឡូម៉ែត្រ​​ជាប់​ប្រទេស​រុស្ស៊ី។

នៅឯភាគ​​ខាងជើង​​ឈាង​​ខាងកើត​​ព្រំដែន​កូរ៉េ មាន​​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ១១២គីឡូម៉ែត្រ ពីទីក្រុងកំពង់ផែ Vladivostok របស់​រុស្ស៊ី ចំណែក​នៅជ្រុង​​ខាងត្បូង​ឈាង​​ខាងកើត មាន​​ចំងាយប្រមាណ ១៦០គីឡូម៉ែត្រពី​ប្រទេស​ជប៉ុន ហើយមុំ​នៅភាគ​ខាងត្បូង​ឈាងខាងលិច​នៃឧបទ្វីប​នេះ ចំងាយ​ប្រមាណ ៤៨០គីឡូម៉ែត្រពី​ទីក្រុង​សៀងហៃ ប្រទេស​ចិន។

ឧបទ្វីបកូរ៉េ និងតំបន់ជុំវិញ

ផ្អែកលើភូមិសាស្ត្រខាងលើ ទឹកដីកូរ៉េ អាច​គំរាម​កំហែង​ខ្លាំងដល់មហាអំណាចធំៗ​ទាំងបីរបស់​ពិភពលោក ប្រហែល​មិន​មែន​ដោយ​សារសកម្មភាព​រដ្ឋាភិបាល​ណាមួយ​ក្នុង​ឧបទ្វីបកូរ៉េនោះទេ ប៉ុន្តែនិយាយ​សាមញ្ញ គឺដោយសារ​ទីតាំង​ភូមិសាស្ត្រ​តែម្តង។

ឧបទ្វីបកូរ៉េ អាច​គំរាម​ដល់ទឹកដី​ជប៉ុន នៅឯសមុទ្រ​ចិនខាងកើត តាមរយៈ​ផ្លូវទឹក​លើមហាសមុទ្រ​ប៉ាស៊ីហ្វិក ឆ្ពោះ​ទៅកាន់​សមុទ្រ​ជប៉ុន។

ដោយសារស្ថានភាព​ភូមិសាស្ត្រដ៏គ្រោះថ្នាក់ និងទំហំ​ផ្ទៃដីដ៏ធំ​របស់​ខ្លួន បានធ្វើឲ្យ​ឧបទ្វីប​កូរ៉េ ជៀស​មិនផុត​ពីការ​ឈ្លានពាន​ម្តង​ហើយ​ម្តងទៀត​ពី​សំណាក់​ប្រទេសជប៉ុន និងចិន។ ហេតុផលនេះហើយ ទើប​ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ​បង្ហាញ​ថា ចិន និងជប៉ុន តែងតែ​ឈ្លានពាន​កូរ៉េ ក្រោយ​មក​មានទាំង​សហភាព​សូវៀត និងសហរដ្ឋ​អាមេរិក ក៏ចាប់ផ្តើមឈ្លាន​ពាន​ចូលទៅ​កាន់ទឹក​ដីនៃចុង​ទ្វីបមួយនេះ​ដូចគ្នា។

ហេតុផល​នៅពីក្រោយ​ការឈ្លានពាន​ទាំងនេះ មិនមែន​ដោយសារ​តែពួកគេ​ចង់បាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ ធនធានរ៉ែ​ក្នុងឧបទ្វីប​កូរ៉េ​នោះឡើយ ការពិតគឺថា​ទឹកដីនេះ​មាន​សារៈសំខាន់ សម្រាប់​ធ្វើជាប្លុក​យុទ្ធសាស្ត្រ នៃមហា​អំណាច​ធំៗ​របស់​ពិភពលោក ជាក់ស្តែង​ទឹកដី​កូរ៉េធ្លាប់​ត្រូវ​កាត់​ផ្តាច់ជាបំណែកៗ​ដោយ​យុទ្ធសាស្ត្រ​របស់​ចិន និង​ជប៉ុន។

ចិន រុស្ស៊ី និងអាមេរិក ជាអ្នកធ្វើឲ្យកូរ៉េបែកជា២ចំណែកក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី២?

នៅចុងបញ្ចប់​នៃសង្គ្រាម​លោកលើក​ទី២ មិនបាន​ជួយ​ឲ្យទឹកដី​កូរ៉េ​បាត់បង់​សារៈសំខាន់​ក្នុង​កែវភ្នែក​មហាអំណាច​នោះឡើយ វាគ្រាន់​តែអាច​លុបបំបាត់​មហិច្ឆិតា​ខ្លាំងមួយ​របស់​ជប៉ុន ដែលចាញ់​សង្គ្រាម​ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ​បង្កើត​មក​វិញ​នូវ​សត្រូវថ្មីមួយ​ទៀត គឺសហរដ្ឋ​អាមេរិក។ យ៉ាងណា វត្តមាន​របស់​អាមេរិក ក្នុងឧបទ្វីប​កូរ៉េ ក៏​មិនមែន​ជារឿងថ្មី​នោះ​ដែរ គ្រាន់តែ​ស្ថិត​ក្នុង​កាលៈទេសៈល្អមួយ​សម្រាប់​អាមេរិក។

អាមេរិក យក​ជ័យជម្នះ​លើជប៉ុន​ក្នុង​សង្គ្រាម​លោក​លើកទី២ គឺជាការ​បញ្ចប់​មហិច្ឆិតា​របស់ជប៉ុន លើឧបទ្វីប​កូរ៉េ ។ ក្នុងសន្និសិទមួយ​ឈ្មោះថា Yalta គឺបាន​បង្កើតឲ្យ​មានអំណាចរដ្ឋបាលធំៗចំនួន៤ក្នុងឧបទ្វីបកូរ៉េ ប៉ុន្តែចុងក្រោយគឺបរាជ័យ ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងអ្វីធ្លាប់កើតឡើងក្នុងរដ្ឋាភិបាលរួមមួយនៅប៊ែកឡាំង ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។

ដូចគ្នាជាមួយរដ្ឋបាលប៊ែកឡាំង ទឹកដីកូរ៉េ ជាចុងក្រោយត្រូវបង្ខំកាត់ផ្តាច់ចេញជា២ចំណែក មួយផ្នែកគឺគ្រប់គ្រងដោយកងយោធាសូវៀត និងសម្ព័ន្ធមិត្តកូរ៉េរបស់ខ្លួន កាន់កាប់ទឹកដីភាគខាងជើង ស្ថិតលើខ្សែស្របទី៣៨ ខណៈសហរដ្ឋអាមេរិក និងសម្ព័ន្ធមិត្តកូរ៉េមួយផ្នែកទៀត កាន់កាប់ទឹកដីភាគខាងត្បូង។ សហរដ្ឋអាមេរិក មិនធ្លាប់គិតថាកូរ៉េខាងត្បូង ជាទឹកដីយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយដ៏៏សំខាន់របស់ខ្លួននោះឡើយ ប៉ុន្តែ សូវៀត និងចិន សុទ្ធតែមើលឃើញច្បាស់ដូចគ្នានូវឱកាសដ៏ល្អមួយ។ ព្រោះតែសហរដ្ឋអាមេរិក សូវៀត ធ្លាប់រងបរាជ័យក្នុងការទប់ស្តាត់មិនឲ្យប៊ែកឡាំង ត្រូវបែកចែងជាពីរ​ចំណែក ម៉្លោះហើយ សូវៀត មើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ទឹកដីកូរ៉េ គឺជាការគំរាម​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ទីក្រុងកំពង់ផែ Vladivostok ជាទីក្រុងយុទ្ធសាស្ត្រផ្លូវទឹកដ៏សំខាន់របស់ខ្លួន ក៏ជាហេតុអាចធ្វើឲ្យអាមេរិកគួរតែចាប់អារម្មណ៍ទឹកដីកូរ៉េខាងត្បូងរហូតមកទល់នឹងពេលនេះ។

ចំណាប់អារម្មណ៍របស់អាមេរិក បង្កឲ្យមហាអំណាចចិន ក៏មានការបារម្ភស្រដៀងគ្នាទៅនឹងក្តីបារម្ភរបស់សូវៀត ហើយចិន ចង់បណ្តេញសហរដ្ឋអាមេរិក ចេញពីឧបទ្វីបកូរ៉េ។ និយាយឡើងវិញ ទាំងនេះគឺជាបញ្ហាចម្បង​កើតចេញពីទឹកដីភូមិសាស្ត្រឧបទ្វីបកូរ៉េ។

ក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៥០ កូរ៉េខាងជើង បានលើកទ័ពឈ្លានពានភាគខាងត្បូង ធ្វើឲ្យសហរដ្ឋអាមេរិកភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង ខណៈភ្នាក់ងារពិសេសអាមេរិក សុទ្ធតែមិនបានដឹងថា កូរ៉េខាងជើង ពិតជាលើកហ៊ានឈ្លានពានបើកចំហរដូច្នេះឡើយ។

អំឡុងពេលនោះ ប្រធានាធិបតីអាមេរិក Harry Truman ប្រឈមមុខក្នុងការសម្រេចចិត្តយ៉ាងពិបាក ហើយនិយាយបែបបច្ចេកទេស ទឹកដីកូរ៉េ គ្មានអ្វីសំខាន់ ក៏មិនបានគំរាម​ដល់សន្តិសុខជាតិអាមេរិកនោះដែរ ប៉ុន្តែលោក Truman បានគណនាទីតាំងភូមិសាស្ត្រឧបទ្វីបកូរ៉េ ចាត់ទុកជាមូលដ្ឋានឈរជើងដ៏រឹងមាំ អាចទាំងឃ្លាំមើល និងការពារប្រទេសជប៉ុនបាន ហើយការពារកូរ៉េខាងត្បូង គឺបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា សហរដ្ឋអាមេរិក ដាច់ខាតទប់ទល់គ្រប់ការឈា្លនពាន ការពារសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ខ្លួន។

ប៉ុន្មានថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ប្រធានាធិបតីទី៣៣ របស់អាមេរិករូបនេះ បានសម្រេចចិត្តការពារកូរ៉េខាងត្បូង ជាហេតុនាំឲ្យកើតមានប្រទេសដ៏ស៊ីវីល័យមួយនៅតំបន់ខាងជើងឈាងខាងកើតទ្វីបអាស៊ី តាមរយៈសហរដ្ឋអាមេរិក ជាអ្នកធានាសម្រាប់សន្តិសុខជាតិកូរ៉េខាងត្បូងទាំងមូល។

ទោះ​ជាយ៉ាងណា កូរ៉េខាងជើង គឺជាទឹកដីដ៏ពិបាកមួយសម្រាប់ធ្វើសង្គ្រាម ព្រោះជាមួយបណ្តោយលាតសន្ធឹង ៨០០គីឡូម៉ែត្រ និងទទឹងប្រមាណ ៣២០គីឡូម៉ែត្រ គឺគ្របដណ្តប់ទៅដោយភ្នំដ៏រឹងមាំ មានន័យថា កងកំលាំងទ័ពមួយក្រុមតូច អាចប្រើប្រាស់ភូមិសាស្ត្រភ្នំដ៏រឹងមាំ វាយបកសត្រូវដែលមានកំលាំងច្រើនដកថយបានយ៉ាងងាយ ជាពិសេសសត្រូវដែលស្ថិតនៅចំនុចទាបជាងខ្លួន។

កាលៈទេសៈបណ្តោះអាសន្ន វាអាចជារឿងភ្ញាក់ផ្អើល ដោយសារភូមិសាស្ត្រអំណោយផល កូរ៉េខាងជើងអាចងាយស្រួលនឹងការពារ ប៉ុន្តែសង្គ្រាមឧបទ្វីបកូរ៉េ មិនអាចបណ្តេញសហរដ្ឋអាមេរិកឲ្យដកទ័ពចេញទាំងស្រុងពីឧបទ្វីបនេះឡើយ ។ មូលហេតុ​ចម្បង​មួយទៀត អំឡុងពេលផ្ទុះឡើងសង្គ្រាមឧបទ្វីបកូរ៉េ មហាអំណាចធំៗផ្សេងទៀត ក្នុងតំបន់ ក៏មិនអនុញ្ញាតឲ្យសហរដ្ឋអាមេរិក វាយកាន់កាប់ទឹកដីកូរ៉េទាំងមូលដូចគ្នា ហើយក៏ជាមូលហេតុបង្កើតឲ្យស្ថានភាពជម្លោះនៅឧបទ្វីបកូរ៉េបន្តរហូតមកទល់និងបច្ចុប្បន្ន បែងចែកចេញជាពីរដ្ឋ២ដាច់ដោយឡែក ក្នុងនោះភាគខាងត្បូងគាំទ្រដោយសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយភាគខាងជើង ស្ថិតក្នុងទំនាក់ទំនងយ៉ាងស្មុគស្មាញជាមួយមហាអំណាចចិន ដែលគេជឿថាជាអ្នកតាមជួយឧបត្ថម្ភកូរ៉េខាងជើងជាប្រពៃណីមក។

កូរ៉េខាងជើង គ្រាន់តែជាអាយ៉ង នៃសម្ព័ន្ធមិត្ត ចិន និងរុស្ស៊ី?

ស្របពេលកូរ៉េខាងត្បូង ក្លាយទៅជាប្រទេសឧស្សាហកម្មដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយរបស់ពិភពលោក ហេតុផលតែមួយគត់នៅពីក្រោយជោគជ័យពាណិជ្ជកម្មរបស់កូរ៉េខាងត្បូង គឺយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ម៉ឹងម៉ាត់របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ប្តេជ្ញាចិត្តយូរអង្វែងការពារប្រទេសនេះមួយនេះ។ ប៉ុន្តែទំនាក់ទំនងយុទ្ធសាស្ត្រជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក គឺមានទាំងផលប្រយោជន៍ និងហានិភ័យ ហើយហានិភ័យគួរឲ្យខ្លាចបំផុតនោះ គឺសង្គ្រាម ខណៈផលប្រយោជន៍គឺថា សហរដ្ឋអាមេរិក​ជាអ្នកធានានាំប្រទេសជាច្រើន ក្លាយជាអតិថិជនសម្រាប់ផលិតផលទាំងអស់របស់កូរ៉េខាងត្បូង។

ក្រឡេកមកមើលទំនាក់ទំនង រវាងកូរ៉េខាងជើង ជាមួយចិន និងរុស្ស៊ី ឯណេះវិញ ជាលទ្ធផលមិនបានទទួលផលប្រយោជន៍ដូចកូរ៉េខាងត្បូងនោះទេ ខណៈផែនទីរៀបរាប់ពីខាងដើម បង្ហាញច្បាស់កូរ៉ខាងត្បូងជាអណ្តាតភ្លើងអាចឆាបឆេះដល់ចិនគ្រប់ពេលវេលា ខណៈកូរ៉េខាងជើងគ្មានអ្វីសូម្បីតែបន្តិច។

បងប្អូនកូរ៉េទាំងពីរ បែកបាក់គ្នាដោយសារសង្គ្រាមឧបទ្វីបកូរ៉េ ប៉ុន្តែអំឡុងពេលកូរ៉េខាងត្បូងក្លាយទៅជាមហាអំណាចឧស្សាហកម្មសម័យទំនើបទៅហើយនោះ កូរ៉េខាងជើងនៅតែជាប្រទេសឧស្សាហកម្មទន់ខ្សោយ កើតចេញសំនួរជាច្រើន ហេតុអី? ប៉ុន្តែហេតុផលដែលកូរ៉េខាងជើងខ្សត់ខ្សោយបែបនេះ ត្រូវគេមើលឃើញថា ដោយសារ ចិន និងរុស្ស៊ី មានធនធានបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់ការវិនិយោគនៅកូរ៉េខាងជើង ផ្ទុយពីការវិនិយោគរបស់អាមេរិក នៅកូរ៉េខាងត្បូង។ ទោះជាយ៉ាងណា ចម្លើយពេញលេញ នៅតែជារឿងស្មុគស្មាញពិបាកបកស្រាយ។

ជាក់ស្តែង បើទោះមិនមានជំនួយពី ចិន និងរុស្ស៊ី ក៏ដោយ កូរ៉េខាងជើង គួរតែមានលទ្ធភាពបង្កើតប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនឲ្យរីក​ចម្រើន​ជាង​អ្វីពួកគេកំពុងមាន។ ហើយភ្លាមៗ ក្រោយសហភាពសូវៀតត្រូវបែកបាក់ ចិនក៏មានឱកាសអាចជួយដល់កូរ៉េខាងជើងពេញទំហឹងដូចអ្វីខ្លួនចង់បាន ប៉ុន្តែចិននៅតែមិនជួយព្រមជួយរដ្ឋឯកោមួយនេះ។ ចម្លើយមួយវិញទៀត គឺស្ថិតនៅលើធម្មជាតិពិតប្រាកដនៃរបបកុម្មុយនីស្តកូរ៉េខាងជើង ព្រោះថាជាធម្មតាយុទ្ធសាស្រ្ត​ចម្បង​របស់រដ្ឋមួយនេះ ធ្វើយ៉ាងណាប្រឹងប្រែងការពារខ្លួនពីសត្រូវ ហើយនេះទើបជាចំណុច​សមស្របមួយ ដែលកូរ៉េខាងជើងនៅតែក្រីក្រទល់បច្ចុប្បន្ន។

កូរ៉េខាងជើង ត្រូវ​ប្រឈមមុខជាមួយកងទ័ពដ៏ខ្លាំងក្លារបស់អាមេរិក និងកងកម្លាំង​យោធាកូរ៉េខាងត្បូង ដែលកំពុងពង្រីកអំណាចរបស់ខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់ ហើយចិន និងរុស្ស៊ី ក៏គួរតែជួយឲ្យកូរ៉េខាងជើង មានកងទ័ពខ្លាំងក្លាដូចគ្នា ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាមិនបានធ្វើដូចសហរដ្ឋអាមេរិកនោះទេ។

តាមការមើលឃើញ គឺថា ចិន និងរុស្ស៊ី មិនចង់ឲ្យកូរ៉េខាងជើង ក្លាយជាប្រទេសខ្លាំងក្លាទាំងសេដ្ឋកិច្ច និងយោធានោះទេ ព្រោះកូរ៉េខាងជើង អាចនឹងងាកមកប្រឆាំងមហាអំណាចទាំងពីរ ពួកគេគ្រាន់តែចង់បានរដ្ឋមួយជាខែលទប់ទល់ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក និងកូរ៉េខាងត្បូងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ចិន និងរុស្ស៊ី បានបង្កើតរឿងហេតុដ៏ចម្លែកមួយ នឹកស្មានមិនដល់នៅកូរ៉េខាងជើង។

ចិន និងរុស្ស៊ី ដឹងច្បាស់ថា លទ្ធិកុម្មុយនីស្ត លែងជាមូលដ្ឋានស្នូលដើម្បីរក្សាសម្ព័ន្ធភាពមហាអំណាចទាំងពីរតទៀតហើយ នេះជាហេតុទើបចិន និងរុស្ស៊ី ក្លាយជាសត្រូវក្នុងគោលនយោបាយចែករំលែកមនោគមវិជ្ជាទៅកាន់ប្រទេសជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ខ្លួន ហើយមហាអំណាចទាំងពីរ សុទ្ធមិនចង់ឲ្យភាគីណាមួយ ប្រើប្រាស់កូរ៉េខាងជើង មកប្រឆាំងនឹងខ្លួននោះដែរ។

អាចនិយាយបានថា កូរ៉េខាងត្បូង និងសហរដ្ឋអាមេរិក ក៏មិនចង់ឃើញរបបកុម្មុយនីស្តកូរ៉េខាង​ជើង​ដូល​រលំដូចគ្នា។ កូរ៉េខាងត្បូង ច្បាស់ណាស់​ មិនចង់​ប្រឡែង​លេង​នឹងហានិភ័យ​ តាមរយៈការ​ធ្វើ​សមាហរណកម្មបងប្អូន​ជាមួយកូរ៉េខាងជើង​នោះឡើយ រីឯសហរដ្ឋអាមេរិក​ពេញចិត្តសម្រាប់អ្វីដែលជាស្ថានភាព​នៅឧបទ្វីបកូរ៉េបច្ចុប្បន្ន ជាពិសេសជម្លោះតិចតួចដែលអូសបន្លាយជាច្រើនទសវត្ស​មកនេះ។ ដោយសារយុទ្ធសាស្ត្រនៃមហាអំណាចទាំង៣ ទើបធ្វើឲ្យកូរ៉េខាងជើងបច្ចុប្បន្នលេចរូបរាងឡើង។

ស្របពេលសហភាពសូវៀតដួល​រលំ ចិនបានបោះជំហាន​យ៉ាងវែងផ្តោតលើការពង្រឹង​សេដ្ឋកិច្ចជាតិ ខណៈកូរ៉េខាងជើង ត្រូវផុងខ្លួនធ្លាក់ក្នុងកាលៈទេសៈដ៏​ពិបាកមួយ។ យុទ្ធសាស្ត្រចម្បងនៃរបបកូរ៉េខាងជើងពេលនេះ ត្រូវតែបន្តរស់ និងទប់ស្កាត់មហិច្ឆិតារបស់អាមេរិក ក៏ដូចជាកូរ៉េខាងត្បូង។ ប៉ុន្តែការពឹងផ្អែកលើសម្ព័ន្ធមិត្តជារដ្ឋកុម្មុយនីស្តរបស់ខ្លួន ក្លាយទៅជារឿងពិបាក និងស្មុគស្មាញ ព្រោះថាសម្ព័ន្ធមិត្ត​មួយក្នុងចំណោមសម្ព័ន្ធមិត្តទាំងពីររបស់កូរ៉េខាងជើង លែងជារដ្ឋកុម្មុយនីស្តតទៅទៀតហើយ ហើយសម្ព័ន្ធមិត្ត​មួយទៀត រឹតតែមិនអាចប៉ាន់ស្មានត្រូវ។ កូរ៉េខាងជើង មិនអាចពឹងផ្អែកលើប្រទេស​ចិន ដើម្បីធានា​សុវត្ថិភាព​របបនយោបាយខ្លួនតទៅទៀតទេ មួយវិញទៀតកង​កម្លាំង​របស់សម្ព័ន្ធមិត្ត សុទ្ធតែបានសម្ងំលាក់ខ្លួននៅកូរ៉េខាងជើងដូចគ្នា។

ជាលទ្ធផល កូរ៉េខាងជើង ត្រូវបង្ខំចិត្តផ្អាកគោលនយោបាយចងសត្រូវជាមួយកូរ៉េខាងត្បូង ដើម្បីទុកពេលបង្កើតគោលនយោបាយថ្មីមួយទៀតក្នុងចេតនាការពាររបបកុម្មុយនីស្តខ្លួន ការពារខ្លួនទាំងសត្រូវមកពីក្រៅ និងសត្រូវនៅខាងក្នុង ដែលជាហេតុបង្ខំចិត្តឲ្យមានការកែប្រែរបបបក្សកុម្មុយនីស្ត ទៅជារបបកាន់កាប់អំណាចតាមខ្សែស្រឡាយគ្រួសារ។ យុទ្ធសាស្ត្រគោលនយោបាយនេះ បានរងការរិះគន់យ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែក៏បានបំភ័យ​សត្រូវរបស់ខ្លួន ដូចជាសហរដ្ឋអាមេរិក និងកូរ៉េខាងត្បូងដូចគ្នា។

បណ្តាមេដឹកនាំកូរ៉េខាងជើងទាំងអស់ សុទ្ធតែលួងលោមពលរដ្ឋរបស់ខ្លួន មិនមានការ​គំរាម​កំហែង​ពីខាងក្រៅ​មកលើអធិបតេយ្យភាពដែនដីរបស់ខ្លួននោះទេ ដោយអះអាងថា កូរ៉េខាងជើងមាន​កម្លាំង​គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងសត្រូវ កត្តានេះហើយធ្វើឲ្យពិភពលោកឃើញច្បាស់ពីយុទ្ធសាស្ត្រថ្មី​ដើម្បីឈរជើងរបស់រដ្ឋកុម្មុយនីស្តមួយនេះ។

កូរ៉េខាងជើង ពិតជាមានកម្លាំង​កងទ័ពដ៏ច្រើនមហិមា ប៉ុន្តែពួកគេមិនមែនជាទ័ពខ្លាំងនោះទេ ហើយអាវុធយុទ្ធភ័ណ្ឌសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងសង្គ្រាមសុទ្ធតែហួសសម័យ អ្វីដែលជាគុណសម្បត្តិរបស់កូរ៉េខាងជើង គឺមានដែនដីភូមិសាស្ត្រតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះប្រមាណជាង៥០គីឡូម៉ែត្រពីព្រំដែនកូរ៉េទាំងពីរ គឺជាទីក្រុង​សេអ៊ូល ជារដ្ឋធានីនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់កូរ៉េខាងត្បូង ដែលពេលនេះជាទីក្រុងដ៏ទំនើប និងស៊ីវិល័យ កំពុងឈរចំពីមុខកាំភ្លើងធំរបស់កូរ៉េខាងជើង។ កូរ៉េខាងជើង ធ្លាប់បានបញ្ជូនទ័ពរបស់ខ្លួនយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ទៅកាន់់តំបន់ព្រំដែនជាមួយភាគខាងត្បូង ដោយថែមទាំង​ព្រមាន​ថា ប្រសិនជាការហេតុការប៉ះទង្គិតដោយយោធាណាមួយកើតឡើង កងរថក្រោះរបស់ខ្លួន និងសម្រុកចូលកាន់កាប់ទីក្រុងទំនើបមួយនេះ។

តាមរយៈចំនួនកងទ័ពយ៉ាងច្រើន កូរ៉េខាងជើងពិតជាអាចកាន់កាប់ទីក្រុងសេអ៊ូលបានយ៉ាងងាយ ប៉ុន្តែយោធាកូរ៉េខាងជើងក៏ប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរជាមួយកងទ័ពដែនអាកាសរបស់កូរ៉េខាងត្បូង មានន័យថា ជារឿងមិនគួរ​ប្រថុយប្រថានបំផុត ជាមួយជីវិតទ័ពរាប់សែននាក់ ។ មូលហេតុនេះ បានជម្រុញឲ្យកូរ៉េខាងជើង ត្រូវការសព្វាវុធយោធាកម្រិតខ្ពស់ជាច្រើនទៀត ជាពិសេសគឺយុទ្ធសាស្ត្រទម្លាក់គ្រប់បែក ប្រសើរ​ជាងការប្រើទ័ព​ពិតប្រាកដ នេះគឺជាមូលហេតុ​ចម្បង​មួយ​ជម្រុញឲ្យកូរ៉េខាងជើងបង្កើតកម្មវិធីអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ ឲ្យលេចរូបរាងឡើង។

យ៉ាងណាក្ដី កម្មវិធីអាវុធនុយក្លេអ៊ែរកូរ៉េខាងជើង បាន​រំលោភលើសន្ធិសញ្ញាមិនរីកសាយភាយអាវុធ​នុយក្លេអ៊ែរ នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ដែល​ធ្វើឲ្យប្រទេសនេះរងផលពិបាកយ៉ាងខ្លាំង។ ជាពិសេស គឺ​ចាប់តាំងពី​ប្រទេស​នេះ គម្រាមវាយប្រហារកូរ៉េខាងត្បូងដោយគ្រាប់បែកនុយក្លេអ៊ែរមក កាន់តែធ្វើឲ្យកូរ៉េខាងជើងរងទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចជាបន្តបន្ទាប់ និងឈានដល់រលាយរបបកុម្មុយនីស្តរបស់ខ្លួន ឬអាច​រលាយទាំងប្រជាជាតិទាំងមូលតែម្តង។

សមត្ថភាពបាញ់ក្បាលគ្រាប់នុយក្លេអ៊ែរ និងភាពឯកោ របស់កូរ៉េខាងជើង

ក្រុមអ្នកវិភាគស្ថានភាពសន្តិសុខនយោបាយឧបទ្វីបកូរ៉េ បានវាយតម្លៃថា មកទល់នឹងពេលនេះកូរ៉េខាងជើង ប្រហែលជាមិនទាន់មានសមត្ថភាពបាញ់ក្បាលគ្រាប់នុយក្លេអ៊ែរបាននៅឡើយទេ ដូច្នេះហើយទើបពួកគេព្យាយាមប្រើភាសាក្រអើតក្រទម គំរោះគំរើយ​ខ្លាំង ព្រោះយ៉ាងណាក៏អាច បំភ័យសហរដ្ឋអាមេរិក កូរ៉េខាងត្បូង ជប៉ុន រុស្ស៊ី ចិន ដែលសុទ្ធសឹងចាត់ទុកកូរ៉េខាងជើងជាប្រទេសគ្រោះថ្នាក់បំផុតនោះ។

ប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យនៃរបបកុម្មុយនីស្តកូរ៉េខាងជើង ពិតជាធ្វើឲ្យពិភពលោកព្រួយបារម្ភខ្លាំងដូចគ្នា។ ក្នុងទស្សនៈរួមមួយ កូរ៉េខាងជើង ចង់ឲ្យពិភពលោកទាំងមូល ចាត់ទុកខ្លួនជាប្រទេសគ្រោះថ្នាក់ មិនគួរ​វាយប្រហារនោះទេ ហើយត្រូវចាត់ទុកជាវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អមួយសម្រាប់រស់។

យុទ្ធសាស្ត្រគោនយោបាយកូរ៉េខាងជើង មាន២ផ្នែកធំៗ។ ទីមួយ គ្មាននរណា​ម្នាក់ខ្វាយខ្វល់លើប្រទេសខ្លួន មានន័យថាកូរ៉េខាងត្បូងក៏មិនចង់រងគ្រោះថ្នាក់ដូចពេលដែលអាល្លឺម៉ង់ ធ្វើសមាហរណកម្មជាមួយរដ្ឋកុម្មុយនីស្តអាល្លឺម៉ង់ខាងកើត ហើយទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក រុស្ស៊ី ជប៉ុន ក៏សុទ្ធតែមិនចង់ ដោយសាររំលំរបបកូរ៉េខាងជើង បែរជាធ្វើឲ្យសន្តិសុខនៅឧបទ្វីបកូរ៉េអស្ថិរភាពដូចគ្នា។ រីឯចិន ក៏កំពុងលួងលោមកូរ៉េខាងជើង ដើម្បីទាញយកផលចំនេញពីសហរដ្ឋអាមរិក ដូច្នេះមានន័យថា គ្រប់មហាអំណាច ក៏ដូចជាបណ្តាប្រទេសក្នុងឧបទ្វីបកូរ៉េ សុទ្ធតែចង់បានវត្តមានកូរ៉េខាងជើង។

យុទ្ធសាស្ត្រទី២ បន្តដំណើរការរបបកុម្មុយនីស្តរបស់ខ្លួន គឺធ្វើយ៉ាងណាការពារការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុង ដូចទៅនឹងរបបកុម្មុយនីស្តដទៃទៀតធ្លាប់កើតមាន។ កូរ៉េខាងជើង ចង់បានដាច់ខាតធ្វើយ៉ាងឲ្យរបបនយោបាយរបស់ខ្លួន ក្លាយទៅជារបបកុម្មុយនីស្តគំរូ មានប្រសិទ្ធិភាពខ្ពស់ក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រតែមួយគត់របស់ខ្លួន។

ស្ថានភាពនៅកូរ៉េខាងជើងបច្ចុប្បន្ន គឺជារឿងមួយមនុស្សជាច្រើនស្មានមិនដល់ កូរ៉េខាងត្បូង កាន់តែប្រឈមនឹងបញ្ហាសំខាន់ៗថែមមួយកម្រិតទៀត ជាពិសេសគឺទំហំពាណិជ្ជកម្មដ៏ធំរបស់ពួកគេដែលត្រូវព្រួយបារម្ភ។

កូរ៉េខាងជើងនៅពេលនេះ ដាច់ខាតត្រូវតែការពារកម្មវិធីនុយក្លេអ៊ែររបស់ខ្លួនឲ្យបាន ព្រោះថាការប្រើប្រាស់កងយោធាមិនមែនជាជម្រើសល្អអាចការពារនិរន្តភាពនៃរបបកុម្មុយនីស្តរបស់ខ្លួននោះទេ។ ប្រទេសមហាអំណាចធំៗ សុទ្ធតែយល់ច្បាស់ពីបញ្ហានេះ កូរ៉េខាងជើង ចង់បានបំផុតនោះ គឺប្រាកដថា ប្រទេសរបស់ខ្លួនអាចទប់ទល់នឹងការឈ្លានពានគ្រប់រូបភាពពីប្រទេសមហាអំណាច បើទោះជាត្រូវទ្រាំខ្លាំងប៉ុណ្ណា ពិបាកប៉ុណ្ណា ឬត្រូវទាល់ចក្រ និងរស់ក្នុងនាមជារដ្ឋឯកោក្តី។

ប៉ុន្តែតម្លៃនៃយុទ្ធសាស្ត្រនេះ គឺជាភាពខ្មៅងងឹតក្នុងសង្គមកូរ៉េខាងជើង គឺជារបបទន់ខ្សោយក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចជាតិទាំងមូល ជាពិសេសគឺធ្វើឲ្យខ្លួនឯងក្លាយជារដ្ឋឯកោ កាន់តែចាកឆ្ងាយពីពិភពលោក។

ទំនាក់ទំនងការទូតជាមួយបណ្តាប្រទេសផ្សេងទៀតជុំវិញពិភពលោក នឹងក្លាយជារឿងអស្ថិរភាពសម្រាប់ជាតិខ្លួន ដូច្នេះហើយ កូរ៉េខាងជើង ទាមទារចាំបាច់កម្រិតទំនាក់ទំនងការទូតរបស់ខ្លួនជាមួយបណ្តាប្រទេសផ្សេងក្នុងកម្រិតទាបបំផុត។

ដូចអ្វីដែលបានលើកឡើងទាំងអស់ ទឹកដីកូរ៉េ ដែលពេលនេះគឺមានកូរ៉េខាងជើង និងកូរ៉េខាងត្បូង គឺគ្រាន់តែជាទឹកដីយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយសម្រាប់មហិច្ឆិតានៃប្រទេសមហាអំណាចប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែតិចតួចណាស់ ដែលចង់បានផលប្រយោជន៍ពីកូរ៉េខាងជើង ប៉ុន្តែពួកគេគឺត្រូវការទឹកដីនេះដើម្បីពង្រឹងអំណាចរបស់ខ្លួនលើពិភពលោក។

អត្ថបទ៖ លោក George Friedman ស្ថាបនិកគេហទំព័រភូមិសាស្ត្រនយោបាយអនាគត សរសេរនៅឆ្នាំ២០១៦ (ចេញផ្សាយ​ដោយ Business Insider ថ្ងៃ ៣ កក្កដា ឆ្នាំ២០១៧)