[វីដេអូ] រឿង​ពិត​ពី​មុខរបរ​នេសាទ​អយស្ទ័រ​នៅ​កំពត ដែល​លោក​អ្នក​អាច​មិន​ដឹង

  • 2018-09-03 09:04:59
  • ចំនួនមតិ 0 | ចំនួនចែករំលែក 34

ចន្លោះមិនឃើញ

កាលពី​ជាង​១០ឆ្នាំមុន អ្នក​នេសាទ​អយស្ទ័រ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ននេះ មិន​បាន​ដឹង​ទេ​ថា​វា​ជា​ខ្យង​សមុទ្រ​ម្យ៉ាង​ដែល​អាច​ញ៉ាំ​ឆៅ​បាន ពោល​គឺ​ពួកគេ​ដឹង​ត្រឹម​ថា​វា​ជា​ខ្យង​សមុទ្រ​ធម្មតា ដែល​ត្រូវ​យក​មក​ស្ងោរ មុន​ទទួល​ទាន​​ប៉ុណ្ណោះ។ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​មួយ ទើប​ពួកគេ​ដឹង ក្រោយ​ពី​មាន​ជនជាតិ​អូស្រ្ដាលី​ម្នាក់បាន​ប្រាប់។

ក្រោយ​បាន​ដឹង​រឿង​នេះ ពោល​គឺ​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៨ អ្នកស្រី សុខ លីម អាយុ ៣៩ឆ្នាំ បាន​ចាប់​ផ្ដើម​នេសាទ និង​លក់អយស្ទ័រមុនគេ នៅភូមិព្រែកអំពិល ឃុំកោះតូច ស្រុកទឹកឈូ នៅខេត្តកំពត។ ដំបូងឡើយ អ្នកស្រីលក់អយស្ទ័របន្តិចបន្តួចតែប៉ុណ្ណោះ ដោយសារពលរដ្ឋខ្មែរភាគច្រើនមិនទាន់ស្គាល់នៅឡើយ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ន អ្នកស្រី​អាច​លក់​បាន​រាប់​ពាន់​គ្រាប់ ឬ​ដល់​ខ្ទង់​ម៉ឺន​គ្រាប់​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។

ចង់ដឹងច្បាស់ សូមប្រិយមិត្ត​ទស្សនា​វីដេអូ​របស់​ក្រុមការងារ "ផ្លូវទៅស្រុក វគ្គ ២" ដូចខាងក្រោម៖

ចុច​ត្រង់នេះ ដើម្បីទស្សនា​វីដេអូ​ជាច្រើនទៀត

សូម​ទស្សនា​បណ្ដុំរូបភាព​ដូចខាងក្រោម៖

អ្នកស្រី សុខ លីម អាយុ៣៩ឆ្នាំ ជាអ្នកលក់អយស្ទ័រមុនគេ នៅភូមិព្រែកអំពិល ឃុំកោះតូច ស្រុកទឹកឈូ នៅខេត្តកំពត
កម្មកររបស់អ្នកស្រី សុខ លីម កំពុងត្រៀមខ្លួនមុជទឹកចុះទៅនេសាទអយស្ទ័រ ដោយចង​ដុំថ្មតូចៗនៅ​ជុំវិញចង្កេះ (ពាក់ដើម្បីកុំឱ្យអណ្តែតទឹក) ពាក់​វ៉ែនតាទឹក បៀមទុយោខ្យល់ និង​ត្រូវ​យក​​កូន​ពូថៅ​ទៅ​ជាមួយ
កម្មករនេសាទ កំពុងបើកទូកដឹកអយស្ទ័រត្រឡប់មកច្រាំងវិញ។ ការនេសាទអយស្ទ័រ ធ្វើឡើងស្ទើរពេញមួយថ្ងៃ។ កម្មករចេញទៅសមុទ្រនៅពេលព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ ហើយត្រឡប់មកវិញនៅម៉ោង ២ ឬ ៣ រសៀល។
កម្មករអ្នកស្រី សុខ លីម ប្រើកូនកាំបិតវាយបំបែកកំណកថ្មដែលជាប់នឹងសម្បកអយស្ទ័រ ហើយពុសវាជាពីរ។ អយស្ទ័រដែលនេសាទបានហើយ ត្រូវសម្អាតសម្បកនិង ពុសវាជាពីរ ដោយយកតែផ្នែកដែលជាប់សាច់តែប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក គេត្រូវគេយកទៅលាងទឹកសម្អាតឱ្យស្អាតល្អ មុននឹងច្រកស្បោង។
នៅពេល​លាងទឹករួចហើយ គេចែកចំណាត់ថ្នាក់អយស្ទ័រ និងចាប់ផ្តើមច្រកវាចូលស្បោងប្លាស្ទិក។ បន្ទាប់មកគេរាប់អយស្ទ័រតាមចំនួនកំណត់ហើយដាក់ចូលទៅក្នុងធុងស្នោរក្លាសេ រួចផ្ញើទៅឱ្យអតិថិជននៅតាមរាជធានីនិងខេត្ត។ ក្នុងមួយថ្ងៃៗអ្នកស្រី សុខ លីម លក់អយស្ទ័របានពី ១ម៉ឺន ទៅ២ម៉ឺនគ្រាប់។ ហើយបច្ចុប្បន្ន អ្នកស្រី មានកម្មករជាង៦០នាក់ ដើម្បីជួយធ្វើការងារទាំងអស់នេះឱ្យអ្នកស្រី៕

ចុចអាន​អត្ថបទ​ទាក់ទង


អត្ថបទ៖ សុខ សុវត្ថិ